Een snufje geluk hier. Een drupje verbazing daar. Als een sterrenchef emoties zijn belangrijkste ingrediënten maakt, dan kan je hem beter zelf over die emoties laten vertellen in het merkverhaal en het persbericht.
De emoties van Moshik
Moshik Roth. Israëliër. Twee-sterrenchef. In 2006 opende hij zijn eerste restaurant, Het Brouwerskolkje**. In 2012 verliet hij Overveen en startte samen met Salem Samhoud restaurant &Samhoud** aan de Oosterdokskade in Amsterdam. En in 2018 vond hij zijn zaak en interieur opnieuw uit onder de naam &moshik**. Het zijn de feiten. Maar Moshik Roth is geen man van de feiten. In zijn ‘cuisine emotional’ zijn herinneringen en emoties de belangrijkste ingrediënten.
Ontroering / ‘Een hap wekt een reactie op. Eerst in smaak: Vind ik het lekker? Niet lekker? Dan misschien een herinnering. Ik wil gasten zo betoveren.’
Verbazing / ‘Dat iemand de volgende dag wakker wordt en terugdenkt aan een gerecht – daar streef ik naar. Dat gaat om smaak, maar ook om het servies en het interieur. Vroeger kookte ik puur voor die ‘wow’. Dan sloeg ik soms wat door met alle snufjes en zuren. Dat is nu minder. De innovatie zit in de inspiratie.’
Moed / ‘Het is beter om te ver te gaan dan niet ver genoeg. Maar bij mijn gerechten blijft dat vooral in mijn hoofd. Eten moet lekker zijn. Dat is de essentie. &moshik geeft een kijkje in mijn gedachten, gefilterd tot iets wat smaakt en werkt. De print op de deur, dat is mijn bril. Je loopt ongeveer letterlijk mijn hoofd binnen.’
Onrust / ‘Ik leef altijd op het randje; zoek steeds avontuur. Ik ben met de tijd wel kalmer geworden. Zeker door mijn pasgeboren zoon. Maar als je vermoeid een hele dag aan het verzorgen bent, dan leef je op een ander randje. Ik ben geen schizofreen, maar soms vertoon ik die trekjes.’
Pijn / ‘Ik creëer uit de pijn van een zoektocht. Ik zoek naar de onverwachte balans. Iets wat ongewoon is, maar in de basis toch logisch. Ganzenlever in een dessert? Dat klopt als je het combineert met hazelnoot en aardbei.De zoekende pijn transformeert dan in blijdschap.’
Angst / ‘Soms ben ik bang: alles kan morgen zomaar weg zijn. Ik schrijf steeds meer. Verhalen. Maar ook met menu’s. Daarmee creëer je verhalen voor gasten die jaren later nog in hun hoofd zitten. Ik wil herinnerd worden.’
Devotie / ‘Ik geloof niet in 100%. Perfectie is niet iets wat je creëert. Het zit voor mij in de verbinding met gasten en hun persoonlijke ervaring.’
Vertrouwen / ‘Ik ben omringd door mensen die kunnen wat ik niet kan. Ik kan creëren, zij organiseren. Vroeger wilde ik mijn zwaktes oplossen, nu accepteer ik ze. Maar ik vraag mijn team nog constant om feedback. Ik zoek daarin de balans met authenticiteit. Ik ben wel wie ik ben. En dat geldt voor heel het team. Als het bij jou past om onder de tatoeages te zitten, laat het lekker zien!’
Geluk / ‘Het leven is geluk.’
Focus / ‘Ik heb veel opgegeven om te zijn waar ik nu ben – rond mijn dertigste ook de mogelijkheid om vader te worden. Maar het gebeurde toch op mijn 46ste. Een van mijn desserts is gebaseerd op dat moment: de geur van moedermelk die de verloskamer vulde. Mijn vrouw en kind zijn nu zo belangrijk. Ik sta niet meer in het middelpunt van mijn eigen leven.’
Nederigheid / ‘Er is veel geschreven over mijn ontmoeting met Jonnie Boer, hoe ik hem uitnodigde bij me te komen eten en ik zo de kans kreeg om dit vak te beoefenen. In mijn hart ben ik gewoon een kok – al sinds mijn jeugd. Ik vroeg hem ook vooral voor de gezelligheid.’
Passie / ‘Israëlische mensen zijn niet ingetogen. Ze uiten. Ik doe dat via gerechten. Nog elke dag in de keuken van &moshik.’
Liefde / ‘Naar Nederland komen was niet moeilijk. Ik kwam ook voor de liefde. Dat helpt. Ik ben een echte romanticus. Met zowel mijn ex als mijn huidige vrouw was het voor mij liefde op het eerste gezicht. Met mijn eerste vrouw runde ik jaren Het Brouwerskolkje.’
Ongeduld / ‘Ik denk weinig en doe gewoon. Toch geloof ik niet in grenzen breken. Ik wil enkel grenzen verleggen. Ik gebruik kennis die ik al heb om verder te komen. Ik breek nooit af; ik evolueer.’
Belediging / ‘Als je signature dishes hebt doe je eigenlijk je andere gerechten tekort. Zijn die dan minder? Dat is een belediging naar mijn gasten. Al mijn gangen moet kloppen.’
Verbinding / ‘Het &-teken van ons logo staat niet voor niets vooraan. Ik respecteer iedereen die met ons wil verbinden. En wil vanuit mijn ervaring bijdragen aan iemands ontwikkeling.’
Egoïsme / ‘Hoeveel ego moet je hebben om dingen te willen veranderen – om te denken dat je dat kan?! Ik vind het mooi dat ik nu op een plek zit dat ik invloed heb. Kennis is macht. Ik wil mensen ermee ontwikkelen. In mijn keuken, maar ook aan tafel. Ik verbind gasten op gastronomisch niveau in &moshik. En grootschaliger doe ik hetzelfde met de gerechten van &Samhoud in supermarkten.’
Voor Typhoon Hospitality
Punch Intended 